လူသားေတြ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာလဲ

" ခ်စ္လို႔ " ဆိုပီး ေျဖမယ့္ သူေတြလည္း ရွိမွာပါ။

" တစ္ေယာက္တည္း မေနခ်င္လို႔ " လို႔ ေျဖတဲ့ သူလည္း ရွိမွာပဲ။

" အသက္ႀကီးတဲ့အခါ အထီးက်န္မွာစိုးလို႔ " ဆိုတာလည္း ၾကားရႏိုင္တယ္။

တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး မ႐ိုးေအာင္ ေျဖၾကမွာေပမယ့္ ဘယ္လိုပဲ ေျဖၾက ေျဖၾက၊ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ဘယ္သူမွ " စိတ္ဆင္းရဲမယ္ ထင္လို႔" အိမ္ေထာင္ျပဳတာ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ ထင္လို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့ သူခ်ည္းပါပဲ။

တစ္ေခတ္ တစ္ခါတုန္းကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ ျပဳၾကတာဟာ " အားကိုးရာ " ရွာၾကတဲ့ သေဘာ အမ်ားႀကီး ေဆာင္တယ္။ " အိမ္ေထာင္ဦးစီး "၊ " အိမ္ဦးနတ္ " စတဲ့ ေဝါဟာရေတြ ေပၚေပါက္လာတာဟာ ဒီအခ်က္ကို အထင္အရွား ျပဆိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ အိမ္ဦးနတ္ႀကီးက ဘာအလုပ္မွ မလုပ္၊ ဘာတာဝန္မွ မယူတာမို႔လို႔ အရာရာမွာ ကိုယ္ကခ်ည္း ဦးေဆာင္ေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီး စြမ္းေဆာင္ရွင္ ေတြလည္း သူ႔ေခတ္နဲ႔သူ ရွိခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့ေခတ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အစိတ္ေက်ာ္ အထိေတာင္ အဲဒီ့ အားကိုးရာရွာတဲ့ အစဥ္အလာႀကီးက မေပ်ာက္ခ်င္ေသးပါဘူး။ ဒါျဖင့္ အခုေရာ လံုးလံုး အကင္းေသၿပီလား လို႔ ေမးရင္ ေခါင္းရမ္းျပရမယ့္ အဆင့္မွာပဲ ရွိပါေသးတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေရွးကထက္ စာရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ လုပ္ငန္းခြင္ေတြဆီ ပိုေရာက္ လာေနၾကၿပီ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ထက္ျမက္တဲ့ အစြမ္းအစကို အမ်ားႀကီး ပိုျမင္ေတြ႕ ေနၾကရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မိ႐ိုးဖလာ အစြဲဆိုတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေပ်ာက္ခဲေလေတာ့ အဲသလို မမေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳရင္လည္း အျပည့္အဝ အားကိုးတာ မဟုတ္ေပမယ့္ အနည္းနဲ႔ အမ်ားေတာ့ မွီခ်င္၊ ခိုခ်င္ ၊ႏြဲ႕ခ်င္တဲ့ သေဘာထားေလးေတြက ဆက္လက္ ခိုင္ၿမဲေနဆဲပါပဲ။ ထားပါေတာ့…

ေယာက္်ားေတြ က်ေတာ့ေရာ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာလဲ ဆိုတာကို ဆန္းစစ္ျပန္ရင္ အဟဲ… ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း မိန္းမေတြကို အားကိုးလို႔ပါပဲ ခင္ဗ်။ စီးပြားေရးအရ အားကိုးတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။

ဒါေပမယ့္ အပ်င္းထူတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက်္ားသားမ်ားကို ေနမႈ ထိုင္မႈ အစုစုမွာ လုပ္ေပး၊ ကိုင္ေပး၊ ခ်က္ေပး၊ ျပဳတ္ေပး၊ ေလွ်ာ္ေပး၊ ဖြပ္ေပးခ်ည္ေသးရဲ႕ ဆိုတာရယ္၊ ဟိုဟာေလးရယ္ အတြက္ အဓိက ထားလို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာပါပဲ ခင္ဗ်ား။

အဲဒီ့ အခ်က္ေတြေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေျဖာင့္ကြယ္ ကြယ္ၿပီး က်ယ္က်ယ္ႀကီးႀကီးေတြ ေလွ်ာက္ေျပာရရင္ ေတာ့လား၊ ဟား… မ်ိဳးဆက္ ခ်န္ခဲ့ခ်င္လို႔၊ လူ႔တာဝန္ ေက်ခ်င္လို႔၊ ဘာလို႔ ညာလို႔ေတြ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ေျပာလည္း ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ အတြင္းပိုင္းမွာေတာ့ ဝန္မခံရင္သာ ရွိရမယ္၊ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္က အေမေတြ၊ အစ္မေတြ ကိုယ့္ကို ယုယခဲ့သလို ျပဳစုယုယေပးမယ့္ သူကို ရွာတာနဲ႔ လူတို႔ဘာဝ ထိုကိစၥအတြက္ တစ္ဦးတည္း မူပိုင္ လက္ကားဒိုင္ႀကီး ဖြင့္လိုက္တာပါပဲ။

အိမ္ေထာင္ ျပဳသင့္သလား?

အဲလိုမ်ား ေမးလာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေယာက္်ားဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ တိုက္တြန္းမိမွာ ျဖစ္သလို မိန္းမ ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ မျပဳဖို႔ အားေပးမိမွာပါပဲ။

ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ထူေထာင္ လိုက္တဲ့အခါမွာ အျမတ္ထြက္တဲ့ သူက ေယာက်္ားေတြသာျဖစ္ၿပီး အ႐ံႈးေပၚသူက မိန္းမသားေတြ ျဖစ္ေနတတ္လို႔ပါပဲ။ ေလွ်ာ့ေလွ်ာေပါ့ေပါ့ ေျပာရင္ ဒီအခ်က္ဟာ အိမ္ေထာင္ တစ္ရာမွာ ၆၀-၇၀ ေလာက္အတြက္ ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ေနပါလိမ့္မယ္။ သာသာထိုးထိုး အေလးခိုးၿပီး ေျပာရရင္ေတာ့ တစ္ရာမွာ ၉၀-၉၅ ေလာက္ေတာင္ လို႔ ေျပာရမယ္။

မိန္းမေတြ အိမ္ေထာင္ ျပဳလိုက္တဲ့အခါ အပ်ိဳ ဘဝကို ဆံုး႐ံႈးပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြကေရာ လူပ်ိဳဘဝကို မဆံုးလို႔လား လို႔ ေမးစရာ ရွိေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ရွင္ တန္မဲ့နဲ႔ လူပ်ိဳေလးလို ကိုးကြ်င္းကိုးကြ်င္း လုပ္ေနသူေတြ၊အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေနခ်င္သလို ေနေနသူေတြ၊ လူပ်ိဳေယာင္ ေဆာင္ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္မွ တစ္ပါး အျခား မိန္းမသားေတြကို ထိကပါးရိကပါး လုပ္ေနသူေတြ က်ားတို႔ နယ္ပယ္မွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ရွိေနပါတယ္။

မိန္းမသားေတြ အိမ္ေထာင္က်တဲ့ အခါမွာေတာ့ ကိုယ့္အိုးကိုယ့္အိမ္နဲ႔ ေနခြင့္ရလာတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ မိဘအိမ္မွာ ေနရစဥ္ကထက္ ပိုမိုလြတ္လပ္လာ၊ အပ်ိဳဘဝတုန္းကထက္ က်ယ္ေျပာတဲ့ လူ႔ေလာကနဲ႔ ပိုမိုထိေတြ႕ခြင့္ရလာႏိုင္တာ မွန္ေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ အိမ္ေထာင့္ဝန္ေတြ ဖိစီးလာတဲ့အခါ၊ သားသမီး တာဝန္ ယူလာရတဲ့ အခါေတြမွာ အရာရာမွာ ကိုယ္ဟာ အလိုလိုေနရင္း ဒုတိယ ေနရာ၊ တတိယ ေနရာကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

လင္က ပထမ၊သားက ဒုတိယ၊ သမီးက တတိယမ်ားျဖစ္ေနရင္ ကိုယ္က စတုတၳဘဝကို ေရာက္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ကာ အိမ္ေထာင္ မျပဳခင္ကလည္း ေယာက္်ားေတြဟာ ပထမ၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္း ေယာက္်ားေတြဟာ ပထမ ေနရာမွာပဲ အစဥ္အလာအရ ဆက္လက္ ခိုင္ၿမဲေနတာမို႔ ေယာက္်ားေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ တစ္စက္ကမွ မ႐ံႈးပါဘူး။

မိန္းမသားေတြ အတြက္က်ေတာ့ မိဘ လက္ထဲမွာတုန္းက အေဖ့ကို ပထမေနရာမွာ ေပးခဲ့ရလို႔၊ အစ္ကို႔ကို ဒုတိယေနရာမွာ ထားခဲ့ရလို႔၊ ကိုယ္က တတိယေနရာမွာ ရွိခဲ့တယ္ ဆိုဦး၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့မွ စတုတၳေနရာ ေရာက္သြားရၿပီ ဆိုရင္ အဖ်ဥ္းဆံုး တစ္ဆင့္ေတာ့ က်သြားတာပါပဲ၊ ႐ံႈးသြားတာပါပဲ။

တကယ္လို႔မ်ား ကိုယ္က သမီးဦးမို႔ လို႔ ဖူးဖူးမႈတ္ခံ ဆိုရင္ ဒုတိယေနရာက စတုတၳေနရာကို ဆင္းရတာမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီ၊ အ႐ံႈးက ႀကီးသြားၿပီ။ ဒါလည္း လင္က ကိုယ့္အေပၚ သစၥာ ရွိေနဦးမွ။ သူက သစၥာမရွိဘဲနဲ႔ ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ လုပ္၊ ေနာက္ထပ္ တစ္အိုးတစ္အိမ္မ်ား ထူမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အဆင့္က ပထမဇနီးလို႔ နာမည္သာ ခံတယ္၊ တကယ္ ေနရာရေတာ့ ဟိုးေအာက္ေျခအထိ ေရာက္ခ်င္ ေရာက္သြားႏိုင္ေသးတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးဆိုရင္ မျမတ္တဲ့အျပင္ ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ အ႐ံႈးက ေပၚၿပီ။

တျခား ဟာေတြ ခဏထားဦး။ ကိုယ္ကလည္း အလုပ္လုပ္၊ သူကလည္း အလုပ္လုပ္၊ ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ တက္ညီလက္ညီ ရွိေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္ ေတြမွာေတာင္ အေရးရယ္၊ အေၾကာင္းရယ္၊ သားေတြ၊ သမီးေတြ ေနမေကာင္း ထိုင္မသာ ျဖစ္လို႔မ်ား ခြင့္ယူရ၊ အလုပ္ ဖ်က္ရစတမ္း ဆိုရင္ မယားကသာ ခြင့္ယူရ၊ အလုပ္ဖ်က္ရတာ။ လင္သားေတြကေတာ့ အလုပ္ဖ်က္ဖို႔ ေနေနသာသာ၊ အိပ္ေရးေလး အပ်က္ခံဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ရယ္။

ကိုင္း… အဲေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ဘယ္သူျမတ္ၿပီး ဘယ္သူ႐ံႈးသလဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပေရာ့… ေျပာမယ္ ဆိုရင္ နံပါတ္စဥ္ ထိုးၿပီးေတာင္ အမ်ားႀကီး ေျပာလို႔ရပါတယ္။ လိုတိုရွင္း ေျပာရရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ၾကတဲ့အခါ ဘယ္ဖက္က တြက္တြက္၊ အျမတ္ထြက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေရႊေယာက်္ားသားေတြ၊ ခြက္ခြက္လန္တာက မမတို႔စိန္စိန္ မိန္းမသားေတြသာ ျဖစ္ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။

အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ႀကံရင္…

ဒီေလာက္ ေျပာေနတဲ့ၾကားက အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္မ်ား ႀကံရင္ ေအာက္ပါ အမွန္တရားမ်ားကို လက္ကိုင္ထားၾက ေစခ်င္ပါတယ္။

1) အိမ္ေထာင္ ျပဳလိုက္လို႔ တစ္ကိုယ္ေရ ေနရတဲ့ ဘဝထက္ ထူးၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာလာရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီအခ်က္ဟာ နိဒါန္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးပါ သိပၸံနည္းက် သုေတသနအရ ထင္ရွားေနပါတယ္။

2) ေယာက်ၤားေတြဟာ မရခင္ ဖ်ာလိုလိပ္၊ ထိပ္ေပၚတင္တတ္၊ ရၿပီးရင္ ဖ်ာလိုခင္းၿပီး တက္နင္း တတ္တယ္။ ဒီအခ်က္ကို မယံုရင္ ကိုယ့္အေမ၊ ကိုယ့္အေဒၚ အပါအဝင္ အိမ္ေထာင္သက္ ၾကာရွည္ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားဆီက သက္ေသခံထြက္ခ်က္ေတြ ေတာင္းၾကည့္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

3) ေယာက်ာ္းေတြရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရး သစၥာကို ဘယ္၊ ဘယ္ေသာအခါမွ မယံုစားထိုက္ဘူး။ ခႏၶာေဗဒ သေဘာ၊ စိတ္ပညာအရ လူသတၱဝါေတြမွာ ျဖစ္ေပၚျမဲ တပ္မက္စိတ္နဲ႔ ရမၼက္ေဇာ သေဘာေတြမွာ က်ားနဲ႔ မတို႔ဟာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ ျခားနားလွတာမို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမွ နားလည္လို႔မရႏိုင္ေလာက္တဲ့ ေပြလီမႈအစံုဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြကိုထံုမႊမ္းထားပါတယ္။

ျခြင္းခ်က္ အေနနဲ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ လိင္တူခ်င္း စံုမက္သူမ်ားသာ ရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ ဘယ္သူကျဖင့္ ဘယ္လို တည္ၾကည္တာလို႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ျမင္ျမင္ကရာကို အထင္ေတာ္ မႀကီးလိုက္ၾကပါနဲ႔ဦး။ တည့္တည့္ေျပာပါရေစ။ နားရြက္နဲ႔မနာ၊ ေျခေထာက္နဲ႔သာ နာေတာ္မူၾကပါ။ ဟုတ္ကဲ့…

အခေၾကးေငြ ေပးရတဲ့ အေပ်ာ္အေဖာ္ဆီ သြားတယ္ ဆိုတာ အျမန္ဆံုး ၁၅မိနစ္၊ အၾကာဆံုးမွ ႏွစ္နာရီပါ။ တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း ညီအစ္ကိုရင္း ခ်င္းေတာင္ လူလံုး မကြဲေလာက္တဲ့ အကာလ ညအခါမ်ားမွာ တစ္ခါတေလ ၾကတာပါ။ အဲဒါကိုပဲ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ အခါ " အေမႀကီးေရ… အေဖႀကီးေတာ့ အေပ်ာ္အေဖာ္ဆီက ျပန္လာတယ္ေဟ့" လို႔ ဘယ္သူမွ ထုတ္မေျပာပါဘူး ခင္ဗ်ား။

သူ အဲသလို သြားလာေနတာကို ဘယ္သူကမွလည္း ေတာ္ေတာ္တန္တန္ သိလိုက္မွာ မဟုတ္၊ ရိပ္မိလိုက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူကျဖင့္ ဘယ္လို တည္တံ့တာဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳးနဲ႔ ဟုတ္ႏိုးႏိုး မေအာက္ေမ့ၾကပါနဲ႔။ စာတစ္အုပ္ ေကာင္းမေကာင္းကို စာအုပ္အဖံုးနဲ႔ ဆံုးျဖတ္လို႔ မရဘူး ဆိုတဲ့ သိုးေဆာင္း ဆို႐ိုးကို မေမ့ၾကေစခ်င္ဘူး။

4) အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တာနဲ႔ မိန္းမသားေတြဟာ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးစံုကိုလြယ္ရပါေတာ့မယ္။ လင့္တာဝန္၊ သားသမီးတာဝန္ေတြ ထမ္းရေတာ့မွာကို ဆိုလိုတာပါ။ေယာက္်ားေတြလည္း ထမ္းရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ဝင္ေငြေကာင္းေကာင္း ရွာေပးႏိုင္ၿပီဆိုရင္ က်န္တာေတြ ေပယ်ာလကန္ ထားလို႔ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမွာေတာ့ ကိုယ္ဝန္စတင္ေဆာင္ကတည္းက ကာယိကဒုကၡ စတင္ခံစားရၿပီ။ သည္ကမွ ဆက္တိုက္ထမ္းရမယ့္ဝန္ဟာ အမယ္မင္း… အစံု ခင္ဗ်၊ အစံု၊အစံု။

5) ေယာက္်ားသားမ်ားရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈဟာ အိမ္ထဲမွာ အလြန္ ရွိခဲတယ္။ ေဘာလံုးပြဲ၊ ေဂါက္ကြင္း၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ဘီယာဆိုင္၊ က်ားဝိုင္း၊ ဘိလိယက္ဝိုင္း စတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဘယ္သူေတြ ေနရာ အယူဆံုးလဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔တင္ သည္အခ်က္ကလည္း ဒက္ထိ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

အားအား ရွိ၊ အိမ္က မိန္းမနား ကပ္ေနတဲ့ ေယာက်ာ္းဆိုတာ မပဋာ ရွာမေတြ႕ခဲ့တဲ့ မံုညင္းဆီေလာက္ နီးနီး ရွားလွပါတယ္။ အဲ… ျခြင္းခ်က္ေတာ့ ရွိသေပါ့။ အိုလာတဲ့အခါ၊ နာလာတဲ့အခါ၊ မစြမ္းေတာ့တဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ အိမ္က ၾကက္နာမႀကီးနားမွာ တဖဝါး မခြာရွိတတ္တယ္။

မအို မနာေသးဘဲ စြမ္းေနသမွ်ေတာ့လား၊ အိမ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ ရန္ျဖစ္ထားတဲ့ အတိုင္းပဲ၊ ရမယ္မ်ိဳးစံု ရွာၿပီး အိမ္ကခြာဖို႔ စဥ္းစားေနတတ္ၾကတာ တစ္ရာမွာ ၉၅ေယာက္ အထက္ပါပဲ။ ဒါ အေလးခိုးၿပီး ေျပာတာ။ ေလွ်ာ့ေျပာရင္ေတာ့ ၆၀%ရဲ႕ အထက္မွာ ရွိေနတာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။

ဘယ္လို အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ ျပဳသင့္သလဲ?

ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ မရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးစာရင္းမွာ ထိပ္ဆံုးက ပါပါတယ္။ မိမိဘဝ ရပ္တည္မႈအတြက္၊ ေနသာဖို႔အတြက္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာပဲေပါ့။

ဒုတိယ အမ်ိဳးအစားကေတာ့ လူရည္ အင္မတန္ လည္တဲ့၊ ပါးနပ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေယာက္်ားက်မ္း ေက်ညက္သူေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ဩဘာေပး ထိုက္ပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေတြကို သိသလို ညံ့ကြက္ေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနၿပီး ေကာင္းကြက္ေတြကို အသံုးခ်၊ ညံ့ကြက္ေတြနဲ႔ အညႇာကိုင္တတ္မယ္ ဆိုရင္ ေအာက္သြားမပါတဲ့ ႏြားျပာႀကီးမ်ား ေမြးႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲသလို အရည္အခ်င္းမ်ိဳး ရွိဖို႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္တန္တန္ ပါရမီမ်ိဳးနဲ႔ မလြယ္ပါဘူး။သူတို႔ မေအေတြ ကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္လင္သားကို အပိုင္ကိုင္ ထားျပမွရင္လည္း ျဖစ္မယ္၊ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္က ေယာက်ာ္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ရင္းႏွီး ကြ်မ္းဝင္စြာ ေနတတ္ၿပီး လွစ္လွစ္လွစ္လွစ္ေနေအာင္ ပါးနပ္မွရင္လည္း ျဖစ္ပါမယ္။

ဒီႏွစ္မ်ိဳးကလြဲရင္ က်န္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး ဆယ္ႀကိမ္ဆယ္ခါ ျပန္စဥ္းစား ေစခ်င္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ မျပဳသင့္ဆံုး အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ အျပည့္ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ လံုးလံုး အိမ္ေထာင္ မျပဳသင့္ပါဘူး။

ကိုယ့္ဝမ္းကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း ေက်ာင္းႏိုင္ေနတဲ့အျပင္ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံ သံုးသံုးစြဲစြဲေနႏိုင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အားကို မေပးခ်င္ဘူး။ အဲသလို အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ ဒုကၡရွာတာလို႔ခ်ည္း ျမင္ေနလို႔ပါပဲ။ မယံုမရွိပါနဲ႔၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အတန္အသင့္ ရင့္မာလာတဲ့ လူမႈေရးအတိုင္ပင္ခံ သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာေရာ၊ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာပါ အိုးဒယ္နစ္၊ နစ္ေနရွာၾကတဲ့ စြမ္းေဆာင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးေတြ မၾကာခဏ ေတြ႕ေတြ႕ေနရပါတယ္။

ဒုတိယကေတာ့ ဘဝမွာ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မေနဖူးသူေတြပါ။ ရွိတာ၊ မရွိတာနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဟာေလးနဲ႔ကိုယ္ စိတ္လက္ ခ်မ္းသာေအာင္ ေနက်င့္ရွိျခင္း/ မရွိျခင္းနဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား စာဖတ္သူဟာ အခုအခ်ိန္အထိ ျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္မွာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ သိပ္မေနဖူးခဲ့ရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္မွ စိတ္ခ်မ္းသာလာမယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးဟာ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲေတာ့မယ့္ စိတ္ကူး ဆိုတာ ျမင္ေစခ်င္ပါတယ္။

အခ်စ္ရဲ႕ အခန္းက႑

ကြ်န္ေတာ္ ေျပာသြားတဲ့ အထဲမွာ အခ်စ္ရဲ႕ အခန္းက႑ကို တစ္လံုးမွ ထည့္ေဆြးေႏြး မသြားပါဘူး။ ဘာလို႔ဆို ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က ဖိုမခ်စ္ကို သိပ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ မယံုၾကည္ လွလို႔ပါပဲ။ မၿမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာတရားထဲမွာ အဲဒီ့ ေရႊအခ်စ္လည္း အတိအက် ပါပါတယ္။ ဘာဝနာနဲ႔ ပြားမ်ား ယူရတဲ့ ေမတၲာကို မဆိုလိုဘူးေနာ္။ ေလာကီလူ႔ေဘာင္က အဖိုနဲ႔ အမၾကားမွာ ေပၚေပါက္ေပ်ာက္ကြယ္တတ္ျမဲ အခ်စ္ ဆိုတဲ့ " အစြဲ "ကို ေျပာတာပါ။

တကယ္လို႔မ်ား၊ စာဖတ္သူ မမဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သိပ္ခ်စ္ေနတယ္၊ တစ္သက္လံုး ဆက္ခ်စ္ခ်င္ေနခ်င္တယ္၊ ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ေလးအထိ ခ်စ္သြားခ်င္တယ္ ဆိုပါရင္ေလ… ကြ်န္ေတာ္ ေပးခ်င္တဲ့ အႀကံကေတာ့ အဲဒီ့လူကို ယူကို မယူဘဲနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းကပဲ အသာေလး၊ တိတ္တိတ္ေလး ခ်စ္ေနလိုက္စမ္းပါ။အဲဒါက သူ႔ကို ေသတစ္ပန္ သက္တစ္ဆံုး ခ်စ္ႏိုင္ပါတယ္။

အဲ… ခ်စ္သူကို လက္ထပ္လိုက္မိလို႔ကေတာ့ အင္း… ေႏွးတာနဲ႔ ျမန္တာပဲ ကြာပါလိမ့္မယ္၊ ခ်စ္သူဘဝကေန မုန္းသူ၊ ရြံရွာသူ၊ စက္ဆုပ္သူအျဖစ္ ေျပာင္းသြားႏိုင္တဲ့ ကိန္းက ၅၀% ဝန္းက်င္မွာ ရွိေၾကာင္းပါ။ ဒါအေလးခိုးထားတဲ့ ကိန္းဂဏန္း မဟုတ္ပါဘူး။ အပိုင္ေျပာႏိုင္တဲ့ ပမာဏပါ။

ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့ (ဘာမွန္းမသိလွတဲ့) ခံစားမႈနဲ႔ပဲ စံုလံုးကန္းကန္း ကုန္ျပန္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အေမလည္း မေနရ၊ အေဖလည္း မေနရ၊ ေမာင္ႏွမသားခ်င္းေတြလည္း မေနရ၊ ေဘးလူေတြလည္း မေနရနဲ႔ အရပ္ကူပါ လူဝိုင္းပါေတြ ျဖစ္ရတဲ့ သာဓကေတြလည္း မနည္းဘူး။ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ဖက္က စံုလံုးကန္း ခဲ့မိတာကို ျပန္မျမင္ေတာ့ဘဲ သင္းကိုက ဘယ္ကဲ့သို႔ ဘယ္ခ်မ္းသာေတြ ျဖစ္ကုန္တာလည္း အဲဒီ့ မမေတြပဲ။

သို႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ… ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ၊ ကြ်န္ေတာ္မကလို႔ သိၾကားမင္းႀကီး ကိုယ္တိုင္ပဲ ဆင္းလာၿပီး တားဦးတားဦး၊ ကာမဘံုသား ဆံုလည္ႏြား ဆိုတဲ့ စာရင္းထဲမွာ ပါေနၾကတဲ့ သူသူကိုယ္ကိုယ္ဟာ အရြယ္ေလး ေရာက္လာ၊ ေက်ာ္လာ၊ လြန္လာတဲ့အခါ အိမ္ေထာင္မွ မရွိရင္ မူမမွန္တဲ့ သူလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျမင္မိၾကရင္းကေန မရအရ အိမ္ရာထူေထာင္ ျဖစ္ေနၾကဦးမွာပါပဲ။

အခု ကြ်န္ေတာ္ ေရးလိုက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ မျပဳေရးဆိုတဲ့ အဆိုျပဳ ေဆြးေႏြးခ်က္ဟာ မျဖစ္မေန အိမ္ေထာင္ျပဳကို ျပဳေတာ့မယ္ လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားသူမ်ားအတြက္ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ျပဳရ ေကာင္းႏိုး၊ မျပဳရ ေကာင္းႏိုး ျဖစ္ေနသူေတြ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က အိမ္ေထာင္ မျပဳခ်င္လွေပမယ့္လူေျပာသူေျပာနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရင္မ်ား ေကာင္းမလားလို႔ ေတြးေနသူေတြအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက စဥ္းစားစရာရေအာင္ အႀကံျပဳ ေဆြးေႏြးလိုက္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

credit - ေတးသီငွက္မိသားစု