ဘီလံုးငွက္ မိသားစုေပးတဲ့ သင္ခန္းစာ
တခါတုန္းက ဘီလံုး ငွက္မႀကီး တေကာင္ဟာ သူ႔ရဲ႕ သားသမီးေတြနဲ႔ ေျပာင္းခင္းထဲမွာ အသိုက္ ဖြဲ႔ေနတယ္ ။ သူမရဲ႕ သားသမီးေတြဟာ အရြယ္ မေရာက္ မပ်ံႏုိင္ေသး ခင္မွာ ေျပာင္းခင္းဟာ ရင္႔မွည့္ လာၿပီး ရိတ္သိမ္းခ်ိန္ ေရာက္လာတယ္ ။
အဲ့ဒါနဲ႔ ဘီလံုးငွက္မဟာ အစာရွာ မထြက္မီ သားသမီးေတြကို ေျပာတယ္ ။
" ဒီေျပာင္းခင္း ကေန တို႔တေတြ ေျပာင္းၾကရမယ္
ဘယ္ေတာ႔ ေျပာင္းရမယ္ ဆိုတာ ကိုေတာ့ မသိေသးဘူး
ဒီအနားကို လာျပီး ေျပာဆို ၾကတဲ့ လယ္သမားေတြ စကား မွတ္သားထား ၾကပါ "
ညေန သူ႔အေမ ဘီလံုး ငွက္မႀကီး ျပန္ေရာက္ေတာ႔ ငွက္ကေလးေတြက ေျပာျပတယ္ ။
" အေမ .... လယ္သမားႀကီးက သူ႔ရဲ႕ သားကို ခိုင္းတယ္
ေျပာင္းေတြ ရင့္မွည့္လို႔ ရိတ္သိမ္းခ်ိန္ တန္ၿပီ
မိတ္ေဆြေတြကို မနက္ျဖန္ လာကူရိတ္ဖို႔ အကူအညီ သြားေတာင္းတဲ့ "
" ဟုတ္လား "
" အေမရယ္ ... သားတို႔ သမီးတို႔ကို ေျပာင္းေပးပါ " လို႔ ငွက္ကေလးေတြက ေတာင္းပန္ေတာ့ အေမက
" အင္း ... ကိစၥမရွိေသးဘူး သားတို႔ သမီးတို႔ရယ္
လယ္သမားေတြဟာ မိတ္ေဆြ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကို အားကိုးရင္ ဘာမွ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေသးဘူး "
လို႔ ေဖ်ာင္းဖ်လိုက္ေလ သတဲ့ ။ ဒါနဲ႔ သူတို႔တေတြ ဟာ စိတ္ခ်လက္ခ် ေအးေဆးစြာ အိပ္ၾကတယ္ ။
ေနာက္တေန႔ မွာလဲ ဘီလံုးငွက္မဟာ သားသမီးေတြကို ထံုးစံ အတိုင္း လယ္သမား သားအဖရဲ႕ စကား မွတ္သားထားၾကဖို႔ မွာၿပီး အစာရွာ ထြက္သြားတယ္ ။
ညေနေရာက္တဲ့ အခါ သူ႔အေမ ဘီလံုးငွက္မႀကီး ျပန္ေရာက္ေတာ့ ငွက္ကေလးေတြက ေျပာျပတယ္ ။
" အေမေရ ..... လယ္သမားႀကီးနဲ႔ သူ႔ရဲ႕သားဟာ ေစာင့္ေနေပမယ့္ ဘယ္သူမွ မလာဘူး "
" အေမ ေျပာသလိုေပါ့ "
" ဟုတ္တယ္ အေမ
ဒါနဲ႔ လယ္သမားၾကီးက သူ႔ရဲ႕သားကို ခိုင္းျပန္တယ္
ေဆြမ်ိဳးေတြကို မနက္ျဖန္ လာကူရိတ္သိမ္း ေပးဖို႔ အကူအညီ သြားေတာင္းလို႔ မွာတယ္ "
" ဟုတ္လား "
" ဟုတ္တယ္ အေမရယ္ သားတို႔ သမီးတို႔ကို ေျပာင္းေပးပါ " လို႔ ေတာင္းပန္ၾက ျပန္တယ္ ။
ဒီတစ္ခါ အေမက
" ကိစၥ မရွိသးပါဘူး သားတို႔ သမီးတို႔
လယ္သမားဟာ ေဆြမိ်ဳးေတြကို အားကိုး တာပဲ
ဒါဆိုရင္ ဘာမွ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေသးဘူး "
လို႔ ႏွစ္သိမ့္ျပန္သတဲ့ ။ ဒါနဲ႔ သူတို႔ တေတြဟာ အသိုက္မွာ ေအးေဆးစြာ အိပ္ၾကျပန္တယ္။
ေနာက္တေန႔မွာ ဘီလုံးငွက္မဟာ အစာရွာ မသြားမီ သားသမီးေတြကို ထံုးစံအတိုင္း လယ္သမား သားအဖရဲ႕ စကားကို ေသေသ ခ်ာခ်ာ မွတ္သားထားဖို႔ မွာတယ္ ။
ညေနဖက္ သူ႔အေမ ဘီလံုးငွက္မႀကီး ျပန္ေရာက္ေတာ့ ငွက္ကေလးေတြက ေျပာျပတယ္။
" အေမေရ ..... လယ္သမားႀကီးနဲ႔ သူ႔ရဲ႕သားဟာ ေစာင့္ေနေပမယ့္ ဘယ္သူမွ မလာဘူး "
" ေအး ... သူတို႔ဟာ ေဆြမိ်ဳး အားကိုးတာကိုး "
" ဟုတ္တယ္ အေမ
ဘယ္သူမွ မလာေတာ့ လယ္သမားႀကီးက သူ႔ရဲ႕သားကို ေျပာတယ္
မနက္ျဖန္ တို႔ႏွစ္ေယာက္ပဲ ေျပာင္းခင္းကို ရိတ္ၾကမယ္ တဲ့ "
" ဟုတ္လား ဒါဆို သားတို႔ သမီးတို႔ ေျပာင္းဖို႔ အခ်ိန္ ေရာက္လာၿပီ "
လို႔ ေျပာကာ အသိုက္ ေျပာင္းသြားေလ သတဲ့ ။
ဘယ္ဟာမဆို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လုပ္မွ အလုပ္ျဖစ္ ပါတယ္ ။ ဒါကို ေရွးက အယူအဆ ပါပဲ လို႔ ထင္ခ်င္ ထင္ၾကမယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအယူအဆေတြဟာ ေနရာ အေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ထိတိုင္ မွန္ေနဆဲ ပါပဲ ။
လူေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမကိုးရင္ အလုပ္ ၿပီးစီးေလ့ မရွိဘူး ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကုမၸဏီ အမ်ားစုဟာ မိသားစု ကုမၸဏီေတြ ျဖစ္ၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္ ။ ဒါေတာင္ ေဆြမ်ိဳးအားကိုးလို႔ မရဘူး ဆိုတာ လူတိုင္း သိၾကတာပဲ ။
တကယ္ေတာ့ လူေတြဟာ တဦးေကာင္း တေယာက္ေကာင္းနဲ႕ လုပ္လို႔ မရတာေတြ ရွိတယ္ ။ စုေပါင္း လုပ္ၾကကိုင္ၾကလို႔ အကိ်ဳး ျဖစ္ထြန္းၾက ပါတယ္ ။ သို႔ေသာ္ ဒီလို စုေပါင္း လုပ္ၿပီး စုေပါင္း အက်ိဳး ခံစားရတဲ႔ ပံုစံကို သိေပမယ့္ လိုက္နာဖို႔ အေတာ္ ခက္ခဲၾက တယ္ ။
က်ေနာ္ ဂ်ပန္ ေရာက္စဥ္က ေျပာဆိုတဲ့ စကားတခုကို နားထဲက မထြက္ဘူး ။
" ဂ်ပန္သံုးေယာက္ ပူးေပါင္းမိရင္ ကုမၸဏီေထာင္တယ္ ၊ ျမန္မာ သံုးေယာက္ ပူးေပါင္း မိရင္ ရန္ျဖစ္တယ္ " တဲ့ ။
သူ႔စကားကို ၾကားကာစေတာ့ စိတ္ဆိုးသလိုလို ပါပဲ ။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း ေလ့လာတဲ့ အခါ မွန္ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္ ။ က်ေနာ္တို႔ဟာ သူ႔ကၽြန္ ဘဝ အၾကာႀကီး ေရာက္ခဲ့တယ္ ။ စိတ္ဓာတ္ ရင့္က်က္တဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြ မရၾကဘူး ။ စိတ္ဝမ္းေတြ ကြဲေနတယ္ ။ ဒီအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ပ်ိဳးေထာင္ရမယ္ ။
ေခတ္မီ တိုးတက္တဲ့ ကမ႓ာႀကီးမွာ တေယာက္ထဲ ရပ္တည္လို႔ မရပါဘူး ။ တကယ္တမ္း တိုးတက္ ခ်င္ရင္ စုေပါင္း လုပ္ကိုင္တတ္ ဖို႔ လိုတယ္ ။ ေဝမွ်ဖို႔ လိုတယ္ ။ အုပ္ခ်ဳပ္ တတ္ဖို႔ လိုတယ္။ တိုးတက္ ႀကီးပြားဖို႔ မိမိကိုယ္ကုိ အားကိုးသလို သူတပါး အကူအညီကိုလည္း ရေအာင္ ယူတတ္ ရမယ္ ။ မိမိႏုိင္ငံ တိုးတက္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ တေတြ ေလ့က်င့္ၾကရ ဦးမယ္ ။
ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ
Post a Comment