မေကၽြးခ်င္ရင္ မျပပါနဲ႔...
အရမ္းေကာင္းလြန္းလို႔ မ်ွေဝပါသည္။
=======
အထက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းတြင္ ျဖစ္သည္… ေက်ာင္းသူ တစ္ဦးႏွင့္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး စကား ေျပာေနသည္ကုိ ဆရာမ ေဘးမွေျခာင္းၿပီး နားေထာင္ေနသည္။
" ေက်ာ္ေက်ာ္ေရ ဒီမွာ ၾကည့္ပါ့အုံး ငါ့အိမ္က ေပးလုိက္တာ။ ပန္းသီးတစ္လုံး။ အရမ္းစားလုိ႕ ေကာင္းမွာပဲဟဲ႔ ။"
" ငါ့ကုိလဲ တျခမ္း ေကြ်းပါ့လား ျမင့္ျမင့္ရယ္ ငါလဲ စားခ်င္လုိ႕ပါ "
" ေအာင္မွာ ဘာလုိ႕ေကြ်းရမွာလဲ ဒီပန္းသီးက အရမ္းစားလုိ႕ ေကာင္းတာဟဲ႕ နင့္ကုိ ေကြ်းရင္ ငါနည္းနည္းပဲ စားရမွာေပါ့ဟဲ႔ "
" ျမင့္ျမင့္ရာ နင္ ေတာ္ေတာ္ အက်င့္ပုပ္တာပဲ မေကြ်းခ်င္ပဲ ငါ့ကုိ ဘာလုိ႔ ျပတာလဲ ။ အခု ငါက ျမင္ေတာ့ အရမ္း စားခ်င္တာေပါ့ နင္ ငါ့ကုိ ေကြ်းဟာ"
" ေသလုိက္ပါလား မေကြ်းပါဘူး"
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ သူမ်ားႏွင့္ မတူပါ ။ လုိခ်င္တာ မရမက ယူတက္သည္ ။ျမင့္ျမင့္က ပန္းသီးကုိ ျပၿပီး မေကြ်းသျဖင့္ လုယူဖုိ႕ စဥ္းစားလုိက္သည္ ။
" မေကြ်းရင္ လုတယ္ဟာ"
ေက်ာ္ေက်ာ္ ပန္းသီးလုၿပီး ေျပးသြားသည္။ ျမင့္ျမင့္ ငုိၿပီ။ သူ႕ အျပစ္ႏွင့္သူ ခံရေလျပီ ။ ၾကြားခ်င္ ျပခ်င္ေတာ့ ခံရတာေပါ့ ။ ဆရာမ ဆီ သြားတုိင္သည္ ။
ဆရာမ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ အကုန္ သိၿပီးသား။ ေက်ာ္ေက်ာ္ ကုိ ထုိင္ထ အခါ ၅၀ လုပ္ျပီး အျပစ္ေပးလုိက္သည္။
ထုိ႕ေနာက္ အတန္းထဲမွ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကုိ ဆုံးမစကား ေျပာၾကားေလသည္။
" ကေလးတုိ႔ ေရ ။ အခု ျမင့္ျမင့္နဲ႔ ေက်ာ္ေက်ာ္တုိ႔ ေျပာတာေတြကုိ ဆရာမ အကုန္ၾကားတယ္… ျမင့္ျမင့္က ပန္းသီးကုိ ေက်ာ္ေက်ာ္ ျမင္ေအာင္ ျပတယ္ ။ စားခ်င္လာေအာင္ အရသာရွိေၾကာင္း ေျပာတယ္…"
" အရမ္း စားခ်င္လာေတာ့ သူမေကြ်းဘူူး… အဲဒီေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္က စိတ္မထိန္းႏုိင္ပဲ လုစားလုိက္တယ္… တကယ္ဆုိရင္ ျမင့္ျမင့္မွာလဲ အျပစ္မကင္းပါဘူး ။ သူ႔ အျပစ္နဲ႔သူ ခံရတာ ဒီလုိပဲ သမီးတုိ႕လဲ မွတ္သားထားပါ"
" အခုေခတ္မွာ မိန္းခေလး ေတြဟာ ေယာက်ၤားေလးေတြ ျမင္ေအာင္ ရင္သားေတြေဖာ္ ေပါင္ေတြျပတဲ႕ အဝတ္အစားေတြ ဝတ္က်တယ္ ။ ခုန ပန္းသီး လုိေပါ့ ။ မေကြ်းခ်င္ပဲ သူတစ္ပါး ျမင္ေအာင္ ျပတာဟာ အႏၲရာယ္ ကုိ ဖိတ္ေခၚသလုိပဲ "
" မိန္းကေလးေတြက ဒီလုိ အတြင္းသားေတြ ျပေတာ့ စိတ္ရုိင္းရွိတဲ႕ ေယာက်ၤားသားေတြက ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ဆုိၿပီး လုစားတက္တယ္ ။ သမီးတုိ႕လည္း ေနာင္တခ်ိန္ အရြယ္ေရာက္လာရင္ လုံလုံ ၿခံဳၿခဳံ ဝတ္ၾကပါလုိ႕ ဆရာမ မွာခ်င္တယ္ "
"ဟုတ္ကဲ႕ပါ ဆရာမ ။" သမီးတုိ႕ လုံလုံ ၿခဳံၿခံဳ ဝတ္ပါ့မယ္ ။ "
ျမန္မာမေလး တုိ႔ေရ ပုံျပင္ေလး ကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္"
***
မေကြ်းခ်င္ရင္ မျပပါနဲ႔ လုစားခံ ရတတ္တယ္ေနာ္ *** နားလည္ သေဘာေပါက္ပါေစ ၊။
မယ္လ္မဒီ
Post a Comment